Ancient Indian Education Centres
പുരാതന ഇന്ത്യയിൽ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. മതപഠനത്തോടൊപ്പം വ്യാകരണം, തർക്കശാസ്ത്രം, വൈദ്യം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, ഗണിതം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളും ഇവിടെ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. വിദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും വിദ്യാർത്ഥികൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പഠിക്കാൻ എത്തിയിരുന്നു. ഗുരുവിന്റെ അടുത്ത് താമസിച്ച് പഠിക്കുന്ന ഗുരുകുലരീതിയാണ് ഈ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം.
തക്ഷശില, നളന്ദ, വിക്രമശില, വല്ലഭി എന്നിവയാണ് ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ നാല് കേന്ദ്രങ്ങൾ. ഇവയിൽ ഓരോന്നിനും വ്യത്യസ്തമായ കാലവും രക്ഷാധികാരികളും പാഠ്യവിഷയങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ കേന്ദ്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ പിഎസ്സി പരീക്ഷകളിൽ സ്ഥിരമായി വരാറുണ്ട്. സ്ഥാപകൻ, സ്ഥലം, പ്രശസ്തരായ പണ്ഡിതർ എന്നിവയാണ് പ്രധാനമായും ചോദിക്കുന്നത്.
തക്ഷശിലയാണ് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രമായി കണക്കാക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ പാകിസ്ഥാനിലെ പഞ്ചാബ് മേഖലയിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്. നളന്ദയെക്കാൾ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ളതാണ് തക്ഷശില. ഇത് ഒറ്റ കെട്ടിടസമുച്ചയമുള്ള സർവകലാശാലയായിരുന്നില്ല. പല ആചാര്യന്മാരുടെയും കീഴിൽ വിദ്യാർത്ഥികൾ താമസിച്ച് പഠിക്കുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളുടെ കൂട്ടമായിരുന്നു അത്.
വേദങ്ങൾ, വ്യാകരണം, വൈദ്യം, നിയമം, യുദ്ധവിദ്യ, ജ്യോതിശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയവ തക്ഷശിലയിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. ചാണക്യനും പാണിനിയും തക്ഷശിലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശസ്തരാണ്. ചാണക്യൻ ഇവിടെ അധ്യാപകനായിരുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നു. പാണിനിയുടെ അഷ്ടാധ്യായി സംസ്കൃത വ്യാകരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഗ്രന്ഥമാണ്. മൗര്യകാലത്തും അതിനുശേഷവും തക്ഷശില പ്രശസ്തി നിലനിർത്തി.
ബിഹാറിലെ ഇന്നത്തെ നളന്ദ ജില്ലയിലാണ് നളന്ദ മഹാവിഹാരം സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്. ഗുപ്തരാജാവായ കുമാരഗുപ്തൻ ഒന്നാമന്റെ കാലത്ത് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ഇത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് കരുതുന്നു. ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ താമസസൗകര്യമുള്ള സർവകലാശാലയായാണ് നളന്ദ അറിയപ്പെടുന്നത്. വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും അധ്യാപകർക്കും താമസിക്കാനുള്ള മുറികളും പഠനമുറികളും ക്ഷേത്രങ്ങളും അടങ്ങിയ വലിയ സമുച്ചയമായിരുന്നു അത്.
മഹായാന ബുദ്ധമതമാണ് നളന്ദയിലെ പ്രധാന പഠനവിഷയമായിരുന്നതെങ്കിലും മറ്റ് വിഷയങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഗുപ്തന്മാർക്കുശേഷം ഹർഷനും പാലരാജാക്കന്മാരും നളന്ദയെ സംരക്ഷിച്ചു. ചൈനീസ് സഞ്ചാരിയായ ഹ്യൂയെൻ സാങ് ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നളന്ദയിൽ താമസിച്ച് പഠിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിവരണമാണ് നളന്ദയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സ്രോതസ്സുകളിലൊന്ന്. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം ബഖ്തിയാർ ഖിൽജിയുടെ ആക്രമണത്തോടെ നളന്ദയുടെ പ്രശസ്തി അവസാനിച്ചുവെന്ന് കരുതുന്നു.
ബിഹാറിലെ ഭാഗൽപുരിനടുത്താണ് വിക്രമശില സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്. പാലരാജാവായ ധർമപാലനാണ് എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനമോ ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കമോ ഇത് സ്ഥാപിച്ചത്. താന്ത്രിക ബുദ്ധമതത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രമായിരുന്നു വിക്രമശില. നളന്ദയ്ക്കും ഓദന്തപുരിക്കുമൊപ്പം പാലകാലത്തെ മൂന്ന് പ്രധാന ബുദ്ധവിഹാരങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ഇത്. അതീഷൻ ഇവിടുത്തെ പ്രശസ്തനായ പണ്ഡിതനാണ്. അദ്ദേഹം പിന്നീട് ടിബറ്റിലേക്ക് പോയി ബുദ്ധമതം പ്രചരിപ്പിച്ചു.
ഗുജറാത്തിലെ സൗരാഷ്ട്ര മേഖലയിലാണ് വല്ലഭി സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്നത്. മൈത്രക രാജവംശത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലാണ് വല്ലഭി വളർന്നത്. ഹീനയാന ബുദ്ധമതപഠനത്തിനാണ് വല്ലഭി കൂടുതൽ പ്രശസ്തമായത്. ബുദ്ധമതത്തിനുപുറമെ മറ്റ് മതങ്ങളുടെയും വിഷയങ്ങളുടെയും പഠനവും ഇവിടെ നടന്നിരുന്നു. തുറമുഖ നഗരത്തിനടുത്തായതിനാൽ വ്യാപാരികളുടെയും വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും വരവ് വല്ലഭിയുടെ വളർച്ചയെ സഹായിച്ചു.
| കേന്ദ്രം | സ്ഥാപകൻ / രക്ഷാധികാരി |
|---|---|
| തക്ഷശില | ഒറ്റ സ്ഥാപകനില്ല; പുരാതന കേന്ദ്രം |
| നളന്ദ | കുമാരഗുപ്തൻ ഒന്നാമൻ |
| വിക്രമശില | ധർമപാലൻ (പാലവംശം) |
| വല്ലഭി | മൈത്രക രാജവംശം |
ഈ കുറിപ്പ് പഠനസഹായത്തിനുള്ള ചുരുക്കമാണ് — പരീക്ഷയുടെ ഔദ്യോഗിക സിലബസും വിജ്ഞാപനവും keralapsc.gov.in-ൽ ഉറപ്പുവരുത്തുക.
ദിവസവും പഠിക്കാം
മലയാളത്തിൽ ദിവസേനയുള്ള കറന്റ് അഫയേഴ്സ് ക്വിസുകൾ ടെലിഗ്രാമിൽ നേടാം.
Join @Daily_CurrentAffairs_Malayalam