Evolution & Classification
ഭൂമിയിലെ ജീവികൾ ഇന്നത്തെ രൂപത്തിൽ ഒറ്റയടിക്ക് ഉണ്ടായവയല്ല. കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ക്രമേണ മാറിയാണ് ഇന്നത്തെ വൈവിധ്യമാർന്ന ജീവലോകം ഉണ്ടായത്. ഈ ക്രമമായ മാറ്റത്തെയാണ് പരിണാമം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. പരിണാമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളും ജീവികളെ തരംതിരിക്കുന്ന രീതിയും ഈ കുറിപ്പിൽ പരിചയപ്പെടാം.
ലാമാർക്കും ഡാർവിനുമാണ് പരിണാമത്തിന്റെ ആദ്യകാല സിദ്ധാന്തങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവച്ചത്. ജീവികളെ ശാസ്ത്രീയമായി തരംതിരിക്കുന്ന രീതി വികസിപ്പിച്ചത് ലിന്നേയസാണ്.
ഫ്രഞ്ച് പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന ലാമാർക്ക് 1809-ൽ പരിണാമസിദ്ധാന്തം മുന്നോട്ടുവച്ചു. ഉപയോഗവും അനുപയോഗവും എന്ന തത്വമാണ് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം. കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന അവയവങ്ങൾ വികസിക്കുകയും ഉപയോഗിക്കാത്തവ ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്യുമെന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. ഇങ്ങനെ ജീവിതകാലത്ത് നേടിയ സ്വഭാവങ്ങൾ സന്താനങ്ങളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുമെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
ജിറാഫിന്റെ നീണ്ട കഴുത്ത് വിശദീകരിക്കാൻ ലാമാർക്ക് ഈ സിദ്ധാന്തം ഉപയോഗിച്ചു. മരങ്ങളിലെ ഉയർന്ന ഇലകൾ തിന്നാൻ കഴുത്ത് നീട്ടിയതുകൊണ്ട് കഴുത്ത് നീണ്ടുവെന്നും അത് സന്താനങ്ങളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ജീവിതകാലത്ത് നേടിയ സ്വഭാവങ്ങൾ പാരമ്പര്യമായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് പിന്നീട് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ ലാമാർക്കിന്റെ സിദ്ധാന്തം ഇന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ചാൾസ് ഡാർവിൻ 1859-ൽ ഒറിജിൻ ഓഫ് സ്പീഷീസ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണ സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിച്ചു. എച്ച്എംഎസ് ബീഗിൾ എന്ന കപ്പലിൽ നടത്തിയ ലോകയാത്രയിലെ നിരീക്ഷണങ്ങളാണ് ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന് അടിസ്ഥാനം. ഗാലപ്പഗോസ് ദ്വീപുകളിലെ ഫിഞ്ച് പക്ഷികളുടെ കൊക്കുകളിലെ വ്യത്യാസം അദ്ദേഹത്തെ പ്രത്യേകം ആകർഷിച്ചു.
ഓരോ ജീവിവർഗത്തിലും വ്യത്യാസങ്ങളുള്ള വ്യക്തികൾ ഉണ്ടാകുന്നു. പരിസ്ഥിതിയോട് കൂടുതൽ പൊരുത്തപ്പെടുന്ന വ്യക്തികൾ അതിജീവിക്കുകയും സന്താനങ്ങളെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയെ പ്രകൃതിനിർദ്ധാരണം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. യോഗ്യതമുള്ളവയുടെ അതിജീവനം എന്ന ആശയം ഇതിന്റെ ചുരുക്കമാണ്. തലമുറകളിലൂടെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്ന് പുതിയ വർഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
സ്വീഡിഷ് സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന കാൾ ലിന്നേയസ് ആധുനിക വർഗീകരണത്തിന്റെ പിതാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. 1707 മുതൽ 1778 വരെ ജീവിച്ച അദ്ദേഹം 1753-ൽ സ്പീഷീസ് പ്ലാന്റാറം എന്ന ഗ്രന്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഓരോ ജീവിക്കും രണ്ട് പേരുകളുള്ള നാമകരണ രീതിയാണ് ദ്വിനാമ പദ്ധതി. ആദ്യ പേര് ജനുസ്സും രണ്ടാമത്തേത് വർഗവുമാണ്.
മനുഷ്യന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം ഹോമോ സാപ്പിയൻസ് എന്നാണ്. ഇതിൽ ഹോമോ ജനുസ്സും സാപ്പിയൻസ് വർഗവുമാണ്. ശാസ്ത്രീയ നാമങ്ങൾ ലാറ്റിൻ ഭാഷയിലാണ് എഴുതുന്നത്. ജനുസ്സിന്റെ ആദ്യ അക്ഷരം വലിയ അക്ഷരത്തിലും വർഗത്തിന്റെ പേര് ചെറിയ അക്ഷരത്തിലുമാണ് എഴുതുന്നത്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് ഒരേ ജീവിയെ തിരിച്ചറിയാൻ ഈ രീതി സഹായിക്കുന്നു.
1969-ൽ വിറ്റേക്കർ മുന്നോട്ടുവച്ച അഞ്ച് സാമ്രാജ്യ വർഗീകരണമാണ് ഇന്ന് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മൊണീറ, പ്രോട്ടിസ്റ്റ, ഫംഗൈ, പ്ലാന്റേ, അനിമേലിയ എന്നിവയാണ് അഞ്ച് സാമ്രാജ്യങ്ങൾ. കോശഘടന, പോഷണരീതി, ശരീരഘടന എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ വർഗീകരണം.
വർഗീകരണത്തിന്റെ ശ്രേണി സാമ്രാജ്യം, ഫൈലം, വർഗം, ഗണം, കുടുംബം, ജനുസ്സ്, വർഗം എന്നിങ്ങനെയാണ്. ഏറ്റവും വലിയ വിഭാഗം സാമ്രാജ്യവും ഏറ്റവും ചെറിയ വിഭാഗം വർഗവുമാണ്. ഒരേ വർഗത്തിൽപ്പെട്ട ജീവികൾക്ക് പരസ്പരം പ്രജനനം നടത്തി സന്താനങ്ങളെ ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. മനുഷ്യൻ അനിമേലിയ സാമ്രാജ്യത്തിലും പ്രൈമേറ്റ്സ് ഗണത്തിലും ഹോമിനിഡേ കുടുംബത്തിലുമാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്.
| സാമ്രാജ്യം | ഉദാഹരണം |
|---|---|
| മൊണീറ | ബാക്ടീരിയ |
| പ്രോട്ടിസ്റ്റ | അമീബ, പാരമീഷ്യം |
| ഫംഗൈ | യീസ്റ്റ്, കൂൺ |
| പ്ലാന്റേ | സസ്യങ്ങൾ |
| അനിമേലിയ | ജന്തുക്കൾ |
ഈ കുറിപ്പ് പഠനസഹായത്തിനുള്ള ചുരുക്കമാണ് — പരീക്ഷയുടെ ഔദ്യോഗിക സിലബസും വിജ്ഞാപനവും keralapsc.gov.in-ൽ ഉറപ്പുവരുത്തുക.
ദിവസവും പഠിക്കാം
മലയാളത്തിൽ ദിവസേനയുള്ള കറന്റ് അഫയേഴ്സ് ക്വിസുകൾ ടെലിഗ്രാമിൽ നേടാം.
Join @Daily_CurrentAffairs_Malayalam