Indus Valley Civilisation
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള നഗരസംസ്കാരമാണ് സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരം. സിന്ധുനദിയുടെയും അതിന്റെ പോഷകനദികളുടെയും തീരങ്ങളിലായി ഈ സംസ്കാരം വളർന്നുവന്നു. ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലമായ ഹരപ്പയുടെ പേരിൽ ഇതിനെ ഹരപ്പൻ സംസ്കാരം എന്നും വിളിക്കുന്നു. കൃഷിയും കച്ചവടവും കരകൗശലവും ചേർന്നാണ് ഇവിടെ വലിയ നഗരങ്ങൾ ഉണ്ടായത്.
ഈ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായി ഏകദേശം ബി.സി.ഇ. 2600 മുതൽ ബി.സി.ഇ. 1900 വരെയുള്ള കാലമായാണ് പൊതുവെ കണക്കാക്കുന്നത്. അതിനു മുമ്പും ശേഷവും ചെറിയ ഗ്രാമങ്ങളും പട്ടണങ്ങളും ഇതേ പ്രദേശത്ത് നിലനിന്നിരുന്നു. 1921-ൽ ഹരപ്പയിലും 1922-ൽ മോഹൻജൊ-ദാരോയിലും നടന്ന ഉത്ഖനനങ്ങളാണ് ഈ സംസ്കാരത്തെ ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. ഹരപ്പയിൽ ദയാറാം സാഹ്നിയും മോഹൻജൊ-ദാരോയിൽ ആർ. ഡി. ബാനർജിയും നേതൃത്വം നൽകി. 1924-ൽ ജോൺ മാർഷലാണ് ഈ കണ്ടെത്തൽ ഔദ്യോഗികമായി പ്രഖ്യാപിച്ചത്.
സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രങ്ങൾ ഇന്നത്തെ പാകിസ്ഥാനിലും ഇന്ത്യയുടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളിലുമായി പരന്നുകിടക്കുന്നു. ഹരപ്പയും മോഹൻജൊ-ദാരോയുമാണ് ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ രണ്ട് നഗരങ്ങൾ. ഹരപ്പ രവി നദിയുടെ തീരത്തും മോഹൻജൊ-ദാരോ സിന്ധു നദിയുടെ തീരത്തുമാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഗുജറാത്തിലെ ലോതൽ, രാജസ്ഥാനിലെ കാലിബംഗൻ, ഗുജറാത്തിലെ ധോളാവീര, ഹരിയാനയിലെ രാഖിഗർഹി എന്നിവയും പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
ഓരോ കേന്ദ്രത്തിനും അതിന്റേതായ പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. ലോതൽ ഒരു തുറമുഖ നഗരമായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അവിടെ കണ്ടെത്തിയ കപ്പൽ നിർത്താനുള്ള കുളം പോലുള്ള നിർമിതി കടൽവ്യാപാരത്തിന്റെ തെളിവായി കണക്കാക്കുന്നു. കാലിബംഗനിൽ അഗ്നിബലികൾ നടത്തിയിരുന്നതിന്റെ അടയാളങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ധോളാവീരയിൽ വെള്ളം സംഭരിക്കാൻ വലിയ കുളങ്ങളും അണക്കെട്ടുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
| കേന്ദ്രം | പ്രത്യേകത |
|---|---|
| ഹരപ്പ | ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലം; രവി നദീതീരം |
| മോഹൻജൊ-ദാരോ | മഹാസ്നാനകുളം; വലിയ ധാന്യപ്പുര |
| ലോതൽ | തുറമുഖ നഗരം; കപ്പൽത്താവളം |
| കാലിബംഗൻ | അഗ്നിബലിയുടെ അടയാളങ്ങൾ |
| ധോളാവീര | ജലസംഭരണ സംവിധാനങ്ങൾ |
സിന്ധുനദീതട നഗരങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അവയുടെ ആസൂത്രണമാണ്. നഗരങ്ങൾ പ്രധാനമായും രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരുന്നു. ഉയർന്ന ഭാഗത്തെ കോട്ട എന്നും താഴ്ന്ന ഭാഗത്തെ താഴ്ന്ന നഗരം എന്നും വിളിക്കുന്നു. തെരുവുകൾ നേർരേഖയിൽ പരസ്പരം മുറിച്ചുകടക്കുന്ന രീതിയിലാണ് നിർമിച്ചിരുന്നത്. ഈ ചിട്ടയായ ക്രമം അന്നത്തെ ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ കാര്യക്ഷമതയെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.
ചുടുകട്ടകൾ കൊണ്ടാണ് മിക്ക വീടുകളും നിർമിച്ചിരുന്നത്. ഓരോ വീട്ടിലും കിണറും കുളിമുറിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. വീടുകളിലെ അഴുക്കുവെള്ളം തെരുവിലെ ഓടകളിലേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകുന്ന സംവിധാനമുണ്ടായിരുന്നു. മോഹൻജൊ-ദാരോയിലെ മഹാസ്നാനകുളം വലിയൊരു ചതുരക്കുളമാണ്. മതപരമായ ശുദ്ധീകരണത്തിനാണ് ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്ന് കരുതുന്നു. വലിയ ധാന്യപ്പുരകൾ ഭക്ഷ്യധാന്യം സൂക്ഷിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കാം.
സിന്ധുനദീതട ജനത വിദൂരദേശങ്ങളുമായി വ്യാപാരം നടത്തിയിരുന്നു. മുത്തുകൾ, ചിപ്പികൾ, രത്നക്കല്ലുകൾ, ലോഹങ്ങൾ എന്നിവ കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു. മെസപ്പൊട്ടേമിയയുമായി വ്യാപാരബന്ധമുണ്ടായിരുന്നതിന്റെ തെളിവുകൾ അവിടെ കണ്ടെത്തിയ മുദ്രകളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നു. ഭാരം അളക്കാൻ കൃത്യമായ തൂക്കക്കല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇത് വ്യാപാരം ചിട്ടയോടെയാണ് നടന്നിരുന്നതെന്ന് കാണിക്കുന്നു.
ഹരപ്പൻ ലിപി ഇതുവരെ വായിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. മുദ്രകളിലും മൺപാത്രങ്ങളിലുമായി ചെറിയ അടയാളങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഈ അടയാളങ്ങൾ വലത്തുനിന്ന് ഇടത്തോട്ടാണ് എഴുതിയിരുന്നതെന്നാണ് പൊതുവെയുള്ള അനുമാനം. മൃഗങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളുള്ള മുദ്രകളിൽ ഏകശൃംഗമൃഗത്തിന്റെ ചിത്രം കൂടുതലായി കാണാം. ലിപി വായിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ഈ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭരണവും മതവും സംബന്ധിച്ച് പല കാര്യങ്ങളും ഇപ്പോഴും അനുമാനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചാണ്.
ബി.സി.ഇ. 1900-നു ശേഷം ഈ സംസ്കാരം ക്രമേണ ക്ഷയിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒറ്റ കാരണത്താലാണ് തകർച്ചയുണ്ടായതെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. നദികളുടെ ഗതിമാറ്റം, വരൾച്ച, വെള്ളപ്പൊക്കം തുടങ്ങിയ പരിസ്ഥിതി മാറ്റങ്ങളാണ് ഒരു വിശദീകരണം. നദികൾ വഴിമാറിയതോടെ കൃഷിയും വ്യാപാരവും തകർന്നുവെന്ന് കരുതുന്നു.
വിദേശ ആക്രമണമാണ് തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമെന്ന പഴയ വാദം ഇന്ന് മിക്ക ചരിത്രകാരന്മാരും അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ആക്രമണത്തിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ ഉത്ഖനനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. വ്യാപാരം കുറഞ്ഞതും കാലാവസ്ഥ മാറിയതും ചേർന്ന് നഗരജീവിതം മങ്ങി ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് ജനങ്ങൾ മാറിയതാകാം. അതിനാൽ തകർച്ച പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒന്നല്ല, നൂറ്റാണ്ടുകൾ നീണ്ട ക്രമാനുഗതമായ മാറ്റമായിരുന്നുവെന്നാണ് ഇന്നത്തെ പൊതുവായ ധാരണ.
ഈ കുറിപ്പ് പഠനസഹായത്തിനുള്ള ചുരുക്കമാണ് — പരീക്ഷയുടെ ഔദ്യോഗിക സിലബസും വിജ്ഞാപനവും keralapsc.gov.in-ൽ ഉറപ്പുവരുത്തുക.
ദിവസവും പഠിക്കാം
മലയാളത്തിൽ ദിവസേനയുള്ള കറന്റ് അഫയേഴ്സ് ക്വിസുകൾ ടെലിഗ്രാമിൽ നേടാം.
Join @Daily_CurrentAffairs_Malayalam