Natural Vegetation & Forests of India
ഇന്ത്യയിലെ സസ്യജാലം കാലാവസ്ഥയുടെയും മണ്ണിന്റെയും ഉയരത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ വളരെ വൈവിധ്യമാർന്നതാണ്. ഉഷ്ണമേഖലാ മഴക്കാടുകൾ മുതൽ ആൽപൈൻ സസ്യങ്ങൾ വരെ ഇന്ത്യയിൽ കാണാം. വനങ്ങൾ മഴ നിലനിർത്താനും മണ്ണൊലിപ്പ് തടയാനും വന്യജീവികൾക്ക് ആവാസം നൽകാനും സഹായിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യാ സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് ഫോറസ്റ്റ് റിപ്പോർട്ട് 2023 അനുസരിച്ച് ഇന്ത്യയിലെ വനവിസ്തൃതി 21.76 ശതമാനമാണ്. വനവും വൃക്ഷവിസ്തൃതിയും ചേർത്താൽ 25.17 ശതമാനമാകും. ദേശീയ വനനയം ലക്ഷ്യമിടുന്നത് 33 ശതമാനം വിസ്തൃതി വനത്തിനും വൃക്ഷങ്ങൾക്കും കീഴിലാക്കുക എന്നതാണ്.
ഉഷ്ണമേഖലാ നിത്യഹരിത വനങ്ങൾ കനത്ത മഴ ലഭിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ കാണാം. പശ്ചിമഘട്ടം, വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ, ആൻഡമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഇവ കൂടുതൽ. വർഷം മുഴുവൻ പച്ചപ്പ് നിലനിർത്തുന്ന മരങ്ങളാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. റബ്ബർ, തേക്ക്, മഹാഗണി തുടങ്ങിയ വിലപ്പെട്ട മരങ്ങൾ ഇവിടെ വളരുന്നു.
ഉഷ്ണമേഖലാ ഇലപൊഴിയും വനങ്ങളാണ് ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവും വ്യാപകം. വരണ്ട കാലത്ത് ഇലകൾ പൊഴിക്കുന്ന മരങ്ങളാണ് ഇവിടെ. തേക്ക്, സാൽ, ചന്ദനം തുടങ്ങിയ മരങ്ങൾ ഇതിൽപ്പെടുന്നു. മധ്യേന്ത്യയിലും ദക്കാൻ പീഠഭൂമിയിലുമാണ് ഇവ കൂടുതൽ. കണ്ടൽക്കാടുകൾ തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ ഉപ്പുവെള്ളത്തിൽ വളരുന്നു. സുന്ദർബൻസ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ടൽക്കാടുകളിലൊന്നാണ്.
ഹിമാലയൻ മേഖലയിൽ ഉയരത്തിനനുസരിച്ച് വനങ്ങൾ മാറുന്നു. താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇലപൊഴിയും വനങ്ങളും ഉയരത്തിൽ കോണിഫറസ് വനങ്ങളും കാണാം. ദേവദാരു, പൈൻ, ഫിർ എന്നിവയാണ് കോണിഫറസ് മരങ്ങൾ. ഏറ്റവും ഉയരത്തിൽ ആൽപൈൻ പുൽമേടുകളാണ്.
| വനവിഭാഗം | കാണപ്പെടുന്ന പ്രദേശം |
|---|---|
| നിത്യഹരിത വനം | പശ്ചിമഘട്ടം, വടക്കുകിഴക്ക്, ആൻഡമാൻ |
| ഇലപൊഴിയും വനം | മധ്യേന്ത്യ, ദക്കാൻ പീഠഭൂമി |
| കണ്ടൽക്കാട് | സുന്ദർബൻസ്, തീരപ്രദേശങ്ങൾ |
| കോണിഫറസ് വനം | ഹിമാലയൻ ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങൾ |
ദേശീയ വനനയം 1988 പ്രകാരം രാജ്യത്തിന്റെ 33 ശതമാനം ഭൂവിസ്തൃതി വനത്തിനും വൃക്ഷങ്ങൾക്കും കീഴിൽ കൊണ്ടുവരികയാണ് ലക്ഷ്യം. മലയോര പ്രദേശങ്ങളിൽ മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗം വനമാക്കുക എന്നതും നയത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. വനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക മാത്രമല്ല, അവയുടെ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്ക് ഉപജീവനമാർഗ്ഗമാക്കുക എന്നതും നയത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
സാമൂഹിക വനവൽക്കരണം എന്നാൽ വനങ്ങൾക്ക് പുറത്ത്, തരിശുഭൂമിയിലും റോഡരികിലും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലും മരങ്ങൾ നട്ടുവളർത്തുന്ന പദ്ധതിയാണ്. ഇത് വിറകും തീറ്റപ്പുല്ലും തടിയും ലഭ്യമാക്കുകയും പരിസ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഗ്രാമീണ ജനതയുടെ പങ്കാളിത്തമാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ.
വനനശീകരണം, കാട്ടുതീ, അനധികൃത മരംമുറി, വനഭൂമി കൃഷിക്കും നിർമ്മാണത്തിനും മാറ്റുന്നത് എന്നിവ ഇന്ത്യൻ വനങ്ങളുടെ പ്രധാന ഭീഷണികളാണ്. വനങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് മഴയുടെ രീതിയെയും വന്യജീവികളെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു. വന്യജീവി സംരക്ഷണ നിയമം 1972, വനസംരക്ഷണ നിയമം 1980 എന്നിവ വനങ്ങളെയും വന്യജീവികളെയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള നിയമങ്ങളാണ്.
ദേശീയോദ്യാനങ്ങളും വന്യജീവി സങ്കേതങ്ങളും സംരക്ഷിത പ്രദേശങ്ങളായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കടുവാ സംരക്ഷണ പദ്ധതി, ആന സംരക്ഷണ പദ്ധതി തുടങ്ങിയവ പ്രത്യേക ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള പദ്ധതികളാണ്. വനസംരക്ഷണത്തിൽ പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് വിജയകരമായ മാർഗ്ഗമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഈ കുറിപ്പ് പഠനസഹായത്തിനുള്ള ചുരുക്കമാണ് — പരീക്ഷയുടെ ഔദ്യോഗിക സിലബസും വിജ്ഞാപനവും keralapsc.gov.in-ൽ ഉറപ്പുവരുത്തുക.
ദിവസവും പഠിക്കാം
മലയാളത്തിൽ ദിവസേനയുള്ള കറന്റ് അഫയേഴ്സ് ക്വിസുകൾ ടെലിഗ്രാമിൽ നേടാം.
Join @Daily_CurrentAffairs_Malayalam