ഡെക്കാൻ കലാപം 1875: പൂനയിലെ കർഷകർ സാഹുക്കാർക്കെതിരെ നടത്തിയ പോരാട്ടം
1875-ൽ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കർഷകർ പലിശക്കാർക്കെതിരെ നടത്തിയ ഡെക്കാൻ കലാപം — സൂപാ ഗ്രാമത്തിലെ തുടക്കം, കണക്കുപുസ്തകങ്ങൾ കത്തിച്ചത്, കടബാധ്യതയുടെ കാരണങ്ങൾ, 1879-ലെ ആശ്വാസ നിയമം.
1875-ൽ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ബോംബെ ഡെക്കാനിലെ കർഷകർ പലിശക്കാർക്കെതിരെ (സാഹുക്കാർ) നടത്തിയ കലാപമാണ് ഡെക്കാൻ കലാപം. പൂന, അഹമ്മദ് നഗർ, സത്താര ജില്ലകളിലെ കർഷകർ കടബാധ്യതയിൽനിന്ന് മോചനം നേടാൻ പലിശക്കാരുടെ കടപ്പത്രങ്ങളും കണക്കുപുസ്തകങ്ങളും കത്തിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരെയല്ല, നേരിട്ട് പലിശക്കാർക്കെതിരെയായിരുന്നു കലാപം — എങ്കിലും അടിസ്ഥാന കാരണങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് നയങ്ങളുമായും സാമ്പത്തിക സാഹചര്യങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ഈ കലാപത്തിന്റെ ഫലമായി 1879-ലെ ഡെക്കാൻ കർഷകാശ്വാസ നിയമം വന്നു.
കാരണങ്ങൾ: കടക്കെണിയിലേക്കുള്ള വഴി
ബോംബെ ഡെക്കാനിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ റയോട്ട്വാരി സമ്പ്രദായം നടപ്പാക്കിയിരുന്നു — സർക്കാരും കർഷകനും (റയോട്ട്) തമ്മിൽ നേരിട്ടുള്ള കരാർ; മണ്ണിന്റെ തരവും കർഷകന്റെ അടയ്ക്കൽ ശേഷിയും അനുസരിച്ച് നികുതി നിശ്ചയിച്ചു. എന്നാൽ നികുതി വളരെ ഉയർന്നതായിരുന്നു — വിളവിന്റെ ഏകദേശം 50 ശതമാനം വരെ. നികുതി വാർഷികാടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്. ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ നികുതി ബലമായി പിരിച്ചു. മഴ പൊയ്പ്പോയാൽ സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളായി. നികുതി അടയ്ക്കാൻ കർഷകർ പലിശക്കാരിൽനിന്ന് (പലരും മാർവാഡികളും ഗുജറാത്തികളും) കടമെടുത്തു. പലിശനിരക്ക് കൊള്ളയടിക്കുന്നതായിരുന്നു; കണക്കുകളിൽ കൃത്രിമം കാട്ടിയും പാവപ്പെട്ട കർഷകരെ ചൂഷണം ചെയ്തു. കടമൊരിക്കലെടുത്താൽ തിരിച്ചടയ്ക്കാൻ കർഷകന് പ്രയാസമായി — കടക്കെണിയിൽ അകപ്പെട്ടു.
1860-കളിലെ പരുത്തി വിലവർദ്ധനവ് (അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലത്ത്) കർഷകരെ കൂടുതൽ കടമെടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു; പരുത്തി കൃഷി ചെയ്തിരുന്ന ഡെക്കാനിലെ കർഷകർക്ക് താൽക്കാലിക സുവർണ്ണകാലമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ 1865-ൽ യുദ്ധം അവസാനിച്ചതോടെ പരുത്തിവില കുത്തനെ ഇടിഞ്ഞു. കടം തിരിച്ചടയ്ക്കാനാകാതായപ്പോൾ പലിശക്കാർ ബ്രിട്ടീഷ് നിയമങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ — പുതിയ ബ്രിട്ടീഷ് നിയമങ്ങൾ നൽകിയ നിയമപരമായ മാർഗങ്ങളിലൂടെ — കർഷകരുടെ ഭൂമിയും സ്വത്തും പിടിച്ചെടുത്തു. കടബാധ്യത ഗ്രാമീണ മേഖലയിൽ ഗുരുതരമായ പ്രശ്നമായി. 1832-34-ലെ ക്ഷാമം ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളെ തകർത്തിരുന്നു — ഡെക്കാനിലെ മൂന്നിലൊന്ന് കന്നുകാലികൾ ചത്തു, ജനസംഖ്യയുടെ പകുതി മരിച്ചു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ കർഷകർക്ക് ഉപജീവനത്തിനും കാളകൾക്കും കലപ്പകൾക്കും മക്കളുടെ വിവാഹത്തിനും പണം കണ്ടെത്താനായില്ല.
ഇതിൽ ക്ഷുഭിതരായ കർഷകർ ആദ്യം പലിശക്കാർക്കെതിരെ സാമൂഹിക ബഹിഷ്കരണം സംഘടിപ്പിച്ചു — അവരുടെ കടകളിൽനിന്ന് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ വിസമ്മതിച്ചു, വീടുകളിലും വയലുകളിലും ജോലി ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഈ ബഹിഷ്കരണം പിന്നീട് കാർഷിക അശാന്തിയായി മാറി.
കലാപം: കണക്കുപുസ്തകങ്ങൾ കത്തിച്ചു
1875 മെയിൽ പൂന ജില്ലയിലെ സൂപാ ഗ്രാമത്തിലാണ് കലാപം തുടങ്ങിയത് — നിരവധി കടക്കാരും പലിശക്കാരും താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു വിപണി കേന്ദ്രമായിരുന്നു സൂപാ. 1875 മെയ് 12-ന് ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽനിന്നുള്ള കർഷകർ ഒത്തുകൂടി കടക്കാരെയും പലിശക്കാരെയും ആക്രമിച്ചു. അവർ ബഹി ഖാത്തകൾ (കണക്കുപുസ്തകങ്ങൾ), കടപ്പത്രങ്ങൾ, ഡിക്രികൾ എന്നിവ ആവശ്യപ്പെട്ട് പിടിച്ചെടുത്ത് പരസ്യമായി കത്തിച്ചു; ധാന്യക്കടകൾ കൊള്ളയടിച്ചു; സാഹുക്കാർമാരുടെ വീടുകൾക്ക് തീയിട്ടു. കൊല്ലുകയോ പരിക്കേൽപ്പിക്കുകയോ അല്ല, കടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രേഖകൾ നശിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം — കടബന്ധനത്തിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു ഇത്. കർഷകരുടെ രോഷത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം പലിശക്കാരായിരുന്നു; അവരുടെ വീടുകളെയും കടകളെയും ആക്രമിച്ചു.
കലാപം രണ്ട് മാസം നീണ്ടുനിന്ന് 30-ലധികം ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. എം.ജി. റാനഡെ സഹസ്ഥാപകനായ പൂന സാർവജനിക് സഭ പ്രസ്ഥാനത്തിന് പിന്തുണ നൽകി. ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ ഒടുവിൽ കലാപം അടിച്ചമർത്തി.
ഫലങ്ങൾ: അന്വേഷണ കമ്മീഷനും ആശ്വാസ നിയമവും
1877-ൽ സർക്കാർ ഡെക്കാൻ കലാപ അന്വേഷണ കമ്മീഷനെ നിയോഗിച്ചു. ദാരിദ്ര്യവും കടബാധ്യതയുമാണ് കലാപത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണമെന്ന് കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു; 1878-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റിന് റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിച്ചു. പ്രസ്ഥാനത്തെ ശാന്തമാക്കാനും പലിശക്കാർക്കെതിരെ കർഷകരെ സംരക്ഷിക്കാനും 1879-ൽ ഡെക്കാൻ അഗ്രികൾച്ചറിസ്റ്റ്സ് റിലീഫ് ആക്ട് പാസാക്കി — കടം തിരിച്ചടയ്ക്കാനാകാത്തതിന്റെ പേരിൽ കർഷകരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് തടവിലാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കി. ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുത: 1879-ൽ ഇന്ത്യൻ ദേശീയവാദി വാസുദേവ് ബൽവന്ത് ഫഡ്കെ കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിനെതിരെ അക്രമാസക്തമായ പ്രചാരണം ആരംഭിച്ച് ഇന്ത്യൻ റിപ്പബ്ലിക് സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കർഷകർ പലിശക്കാർക്കും ധാന്യവ്യാപാരികൾക്കുമെതിരെ കലാപം നടത്തിയിരുന്നു — ഡെക്കാൻ കലാപം അതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഉദാഹരണമാണ്. കർഷകർ ബ്രിട്ടീഷ് നിയമവ്യവസ്ഥയെ തങ്ങൾക്കെതിരെ ഉപയോഗിക്കുന്ന പലിശക്കാർക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞ ചരിത്രമാണിത്.
വാസുദേവ് ബൽവന്ത് ഫഡ്കെ: സായുധ പോരാട്ടത്തിലേക്ക്
ഡെക്കാൻ കലാപത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ 1879-ൽ വാസുദേവ് ബൽവന്ത് ഫഡ്കെ സായുധ സമരത്തിന് തുടക്കമിട്ടു — ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിലെ സായുധ വിപ്ലവത്തിന്റെ പിതാവായി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഡെക്കാനിലെ കർഷകരുടെ ദുരിതം കണ്ട് ഫഡ്കെ റാമോഷി കർഷകരെ സംഘടിപ്പിച്ച് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരെ ആയുധമെടുത്തു. സർക്കാർ ഖജനാവുകൾ കൊള്ളയടിച്ച് സമരത്തിന് ഫണ്ട് സ്വരൂപിച്ചു; ബ്രിട്ടീഷുകാരെ തുരത്തി ഇന്ത്യൻ റിപ്പബ്ലിക് സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. 1879 ജൂലൈയിൽ അദ്ദേഹത്തെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജീവപര്യന്തം നാടുകടത്തലിന് ശിക്ഷിച്ചു; 1883-ൽ ആൻഡമാനിൽ അദ്ദേഹം മരിച്ചു. ഫഡ്കെയുടെ സമരം അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ലെങ്കിലും അത് ഒരു സന്ദേശം നൽകി — കർഷക അസംതൃപ്തി സായുധ പോരാട്ടമായി മാറാം. ഡെക്കാൻ കലാപം അഹിംസാത്മകമായ രേഖാ നശീകരണത്തിൽ ഒതുങ്ങിയപ്പോൾ ഫഡ്കെ അതിനെ സായുധ വിപ്ലവത്തിലേക്ക് ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ പിൽക്കാല വിപ്ലവകാരികൾക്ക് ഫഡ്കെ പ്രചോദനമായി. കർഷക പ്രശ്നങ്ങളും ദേശീയ വിമോചനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ആദ്യമായി സായുധ രൂപത്തിൽ പ്രകടമാക്കിയത് ഫഡ്കെയാണ് — ഇന്ത്യൻ വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കക്കാരനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുണ്ട്.
ഡെക്കാൻ കലാപ അന്വേഷണ കമ്മീഷന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. കമ്മീഷൻ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നേരിട്ട് അന്വേഷണം നടത്തി കർഷകരുടെയും പലിശക്കാരുടെയും മൊഴികൾ രേഖപ്പെടുത്തി. ദാരിദ്ര്യവും കടബാധ്യതയുമാണ് കലാപത്തിന്റെ മൂലകാരണമെന്ന് കമ്മീഷൻ കണ്ടെത്തി — കർഷകർ ക്രിമിനലുകളല്ല, ഇരകളാണെന്ന് റിപ്പോർട്ട് വ്യക്തമാക്കി. പലിശക്കാരുടെ കണക്കുകൃത്രിമം, കൊള്ളപ്പലിശ, ബ്രിട്ടീഷ് കോടതികളുടെ പലിശക്കാർക്കനുകൂലമായ നിലപാട് എന്നിവ റിപ്പോർട്ടിൽ തുറന്നുകാട്ടപ്പെട്ടു. റയോട്ട്വാരി സമ്പ്രദായത്തിലെ ഉയർന്ന നികുതി കർഷകരെ കടക്കെണിയിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നുവെന്നും കമ്മീഷൻ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഈ കണ്ടെത്തലുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് 1879-ലെ ഡെക്കാൻ അഗ്രികൾച്ചറിസ്റ്റ്സ് റിലീഫ് ആക്ട് വന്നത് — കടക്കാരായ കർഷകർക്ക് നിയമപരമായ സംരക്ഷണം നൽകുന്ന ആദ്യത്തെ നിയമങ്ങളിലൊന്ന്. കർഷകർക്ക് അനുകൂലമായ അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ട് എന്ന നിലയിൽ ഇത് ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യേകമാണ്.
പരീക്ഷകൾക്ക് ഓർക്കേണ്ടത്: ഡെക്കാൻ കലാപം 1875, മഹാരാഷ്ട്ര (പൂന, അഹമ്മദ് നഗർ, സത്താര — ബോംബെ ഡെക്കാൻ); തുടക്കം സൂപാ ഗ്രാമം, പൂന ജില്ല, 1875 മെയ് 12; ലക്ഷ്യം പലിശക്കാർ (മാർവാഡി/ഗുജറാത്തി സാഹുക്കാർ), ബഹി ഖാത്തകൾ കത്തിച്ചു; ആദ്യം സാമൂഹിക ബഹിഷ്കരണം; കാരണങ്ങൾ — ഉയർന്ന റയോട്ട്വാരി നികുതി (വിളവിന്റെ ~50%), പരുത്തിവിലയിടിവ് (അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധാനന്തരം 1865); ഫലം — ഡെക്കാൻ കലാപ കമ്മീഷൻ (1877, റിപ്പോർട്ട് 1878), 1879-ലെ ഡെക്കാൻ അഗ്രികൾച്ചറിസ്റ്റ്സ് റിലീഫ് ആക്ട്; പൂന സാർവജനിക് സഭയുടെ പിന്തുണ (റാനഡെ).